MATTIEVANDERWORM
But now, yet, again! (in de Turbinekamers)
interview door Sietske van Harte, 8 mei 2017,
MattievanderWorm had een vooruitziende blik toen hij mij na afloop van het interview aanraadde anderen te vertellen over ons gesprek. Dat blijkt van goed pas te komen bij het schrijven nu mijn opnameapparatuur het tijdens het interview heeft af laten weten en ik het met mijn herinneringen moet doen. Van mei tot en met juli is MattievanderWorm actief als curator bij de inrichting van de Turbinekamers. In deze periode is een reeks van drie installaties met kunstwerken van verschillende generaties te zien waaronder werk van MattievanderWorm zelf. De maand mei opent met werk van de generatie 1941 tot 1959. In de opeenvolgende tentoonstellingen wordt werk van steeds jongere generaties tentoongesteld. De laatste van de reeks zal het resultaat zijn van een workshop van Rob Groot Zevert en MattievanderWorm aan studenten van verschillende kunstacademisch uit Nederland.
But now, yet again! is de titel van de serie installaties. Een ‘installatie’ en dus geen tentoonstelling of expositie. Volgens wikipedia is kenmerkend voor installaties: ‘het belang van de ruimte waarin ze zich bevinden en de (tijdelijke) wederkerige samenhang daarmee’. Mattie ontwierp speciaal voor de ruwe en visueel wat onrustige ruimtes van de Turbinekamers, vier ruimtevullende foto’s van bijna 2 bij 3 meter getiteld ‘Sterrenschuim’. Dit werk symboliseert zijn ontwikkeling van jonge kunstenaar tot nu. Van aarzelende zelfonderzoeker naar iemand die midden in de wereld staat en zich verwonderd over de complexiteit van de wereld en het universum waarin wij leven. Het resultaat van zijn zoektocht formuleerde hij in de volgende inzichten: Wij mensen zijn naar betekenis verlangende wezens. Wij mensen zijn betekenis creërende wezens. Dit omdat het heelal voor ons te groot is om in te wonen. MattievanderWorm: “In ons allemaal resoneert de oerknal nog. Ik ben graag met mijn hoofd in de wolken en soms moet ik mezelf er aan herinneren dat ik met beide benen op de grond moet blijven staan.” In de laatste ruimte van de Turbinekamers verbeeldt een motorblok deze gedachte. (Orginal Mercedes benzinemotor, V6 (272 pk) uit 2006). Voor de opmerkzame bezoeker is buiten deze laatste ruimte een protestachtig bord te zien met de tekst: ‘If I take care of you, others will take care of me.’ Dit is volgens de Russische econoom Menshikov de essentie van een empathische economie. In opdracht van de Dalai Lama, ontwikkelde Menshikov dit als alternatief economisch systeem voor het kapitalisme. MattievanderWorm: “De eerste keer dat ik over de empathische economie hoorde verontrustte mij dit: Heb ik het dan altijd mis gehad? Maar het was ook een bevrijdende gedachte: Zou het zo simpel kunnen zijn? Met dit protestbord liep ik rond tijdens Sonsbeek ’16 transAction. Ik verwachtte dat mensen cynisch zouden reageren maar het tegendeel was het geval. Nu leef ik met deze opdracht en ervaar ik steeds vaker dat het echt zo werkt. Op dit punt in mijn carrière wil ik jonge beeldend kunstenaars graag stimuleren in hun zoektocht naar wat hun drijfveren zijn. Vroeger had ik alle tijd voor experimenten en zelfanalyse doordat mij subsidies gegund werden. Jonge kunstenaars hebben dat nu veel minder en dat is doodzonde. Zij moeten meteen werk maken dat commercieel interessant is en worden beperkt in hun ontwikkeling.”
In zijn zoektocht naar betekenis verwierf Van der Worm nog een inzicht: “Niet het kunstwerk, niet jij, niet ik, maar wat er tussen jou en mij en het kunstwerk plaats vind, daar uit zich het leven. Daar valt nog een beetje oerknal te ervaren en te bewonderen. En dat is een troostende gedachte.”